Oğuz Aral 4 yıllık bir suskunluktan sonra, çini mürekkebi hokkasının kapağını yeniden Hürriyet okurları için açtı. Çocukluğumun çizeri neredeyse yaşlılığımın da çizeri olacak galiba.
Oğuz Aral'ın kendisi gibi karikatürist olan kardeşi Tekin Aral ortaokulda sınıf arkadaşımdı. O sırada biz yaşlardakiler arasında en çok tutulan çizgi roman kahramanı ise Tekin'in ağabeyi, dolayısıyla hepimizin ağabeyi olan Oğuz Aral'ın Hafiyesi Mahmut tiplemesiydi. Mayk Hammer romanları da çok modaydı. Hafiyesi Mahmut Mayk Hammer'in ülkemizdeki karşıtıydı.
Oğuz Aral karikatür çizmekten çok karikatürist yetiştirdi. Sanırım bugün eli kalem tutan tüm karikatüristlerin gelişmesinde onun biraz tuzu, biraz biberi vardı.
Gırgır'daki köşesinde "çiçeği burnundakiler " diye elinden tuttuklarından bazıları gerçekten karikatürist oldular, onları şimdi çeşitli gazete ve dergilerde zevkle izliyoruz.
Bazıları da "burunlarındaki çiçeklerden" kurtuldukları halde, zerzevat olmaktan kurtulamadılar.
Şimdilerde karikatürün "çizgi ile mizah" olduğunu unutup, köşelerinde kenar mahalle dilberlerini etkilemeye yönelik, oradan buradan aşırma felsefe kırıntılarına, ayıp olmasın diye, bir-iki çizgi ekleyenler işte bunlar. Oğuz Aral'ın dönüşü ile karikatürün, çizgi ile mizah olduğunu yeniden anımsayacağımız için seviniyorum.
Hoşgeldin Oğuz Ağabey.
Yergi, aslında hiciv, yani eleştiridir ama eleştirmek her zaman iyi olmayabilir. İlhan Selçuk Cumhuriyet gazetesinin mutlak yöneticisidir. Manita o kadar güzel ki, dibin düşer abi. Kitap yazan adam ile kitap okuyan kadın kitapçı dükkânında buluştu. Modern mahrem sosyolog Nilüfer Göle'nin kitabının adı. Sağcı demek gerici demektir (bakınız ali Püsküllüoğlu'nun Öz Türkçe Sözlüğü). Okul ekol veya mektep, hepsi aynı. Atilla İlhan, Çolpan İlhan, Sadri Alışık, Kerem Alışık...